andy dufresne

λιτό και τεμπέλικο ιστολόγιο ασήμαντων πραγμάτων

Δευτέρα, Φεβρουαρίου 05, 2007

Τελευταία έξοδος

Dear Red,

If you're reading this, then you're out. One way or another, you're out. And if you've followed along this far, you might be willing to come a little further. I think you remember the name of the town, don't you? ? I could use a good man to help me get my project on wheels.

Meantime, have a drink on me - and do think it over. I will be keeping an eye out for you. Remember that hope is a good thing, Red, maybe the best of things, and no good thing ever dies. I will be hoping that this letter finds you, and find you well.

Your friend,
Andy Dufresne

Sure I remember the name. Zihuatanejo. A name like that is just too pretty to forget.

I find I am excited, so excited I can hardly hold the pencil in my trembling hand. I think it is the excitement that only a free man can feel, a free man starting a long journey whose conclusion in uncertain.

I hope Andy is down there.

I hope I can make it across the border.

I hope to see my friend and shake his hand.

I hope the Pacific is as blue as it has been in my dreams.

I hope.


  • At Φεβρουαρίου 05, 2007 11:38 μ.μ., Blogger andy dufresne said…

    Έκλεισα τα σχόλια γιατί δεν μ’ αρέσουν τα μνημόσυνα κι οι αποχαιρετισμοί.

    Άλλωστε, ειλικρινά δεν ξέρω που είναι ο andy,
    αν είναι νεκρός ή ζωντανός.

    Την τελευταία φορά που τον είδα,
    ήταν στο κελί του,
    μπήκε στην τρύπα για το καθημερινό σκάψιμο
    και χάθηκε στο τούνελ,
    πίσω από τη Rita...

    Μερικές φορές το Zihuatanejo γίνεται το νέο Shawshank,
    η φυγή γίνεται μια νέα φυλακή -
    έτσι αισθάνθηκα κι εγώ το blog μου.

    Είτε διότι πνίγομαι από υπερχείλιση ζωής,
    είτε διότι δεν απολαμβάνω πια την ελευθερία της ανωνυμίας,
    είτε διότι έχασα την έξαψη που μόνο ένας ελεύθερος άνθρωπος που ξεκινάει ταξίδι με αβέβαιο προορισμό, μπορεί να αισθανθεί.

    Θα μου λείψετε,
    το ξέρω.

    Χωρίς εσάς
    η διαμονή μου σ’ αυτή τη φυλακή
    θα ΄ταν πολύ φτωχότερη.

    Και σας ευχαριστώ όλους γι’ αυτό,
    απ’ τα βάθη της καρδιάς μου.

    Εύχομαι ο ωκεανός σας να είναι πιο μπλε απ’ ό,τι ονειρευτήκατε.

    Ίσως κάποτε τα ξαναπούμε.
    Σε κάποιο άλλο Zihuatanejo...


Δημοσίευση σχολίου

<< Home