andy dufresne

λιτό και τεμπέλικο ιστολόγιο ασήμαντων πραγμάτων

Σάββατο, Ιουλίου 22, 2006

Καλοκαιρινή ανάμνηση




Το σπίτι τους ήταν μικρό και ταπεινό, καλαίσθητο κι απλό, μέσα σ’ ένα τεράστιο κτήμα, πολλά στρέμματα, δίπλα στη θάλασσα. Δεν είχαν υπηρέτρια, είχαν όμως αρκετούς κηπουρούς για να φροντίζουν το μυθικό κήπο.

Ήταν εκεί που πέρασα τα περισσότερα καλοκαίρια της εφηβείας μου, στην παραλία Μαραθώνα. Μπροστά απ’ το σπίτι τους ήταν το στέκι της παρέας. Τα δυο παιδιά της οικογένειας ήταν μέλη της παρέας, ο Αλέξης κι ο Ηλίας (να ’στε καλά, όπου είστε).

Για πολλά χρόνια συνέβαινε κάτι μαγικό στην παραλία μας.
Κάθε πρωί, ήταν καθαρή!
Την αφήναμε βρώμικη κάθε απόγευμα, τη βρίσκαμε καθαρή το άλλο πρωί. Διακόσια μέτρα καθαρή παραλία, δεξιά κι αριστερά, δέκα φορές πιο βρώμικη απ΄ τη δική μας!

Προφανώς κάποιος την καθάριζε.
Αλλά ποιος;
Και πότε;

Ένα βράδυ, γυρίζοντας από κραιπαλοφλερτάδα, η παρέα κατέληξε, στις 2.00 το πρωί, στην παραλία για βραδινορομαντζοπαραλιάδα.

Το μυστήριο είχε λυθεί.

Περίμενε να φύγουν και τα τελευταία ζευγαράκια απ’ την παραλία κι έβγαινε απ’ το μικρό σπίτι στο μεγάλο κτήμα με ειδικά ματσούκια ίδια μ’ αυτά που έχουν οι οδοκαθαριστές και καθάριζε την παραλία!
Ο ίδιος ο ιδιοκτήτης.
Μόνος του.

Ένας άνθρωπος πραγματικά πλούσιος, όχι λεφτάς.
Δεν το ήξεραν ούτε τα παιδιά του! Δεν έβαζε τους κηπουρούς του να καθαρίσουν! Δεν μας είχε κάνει ποτέ ούτε μία παρατήρηση!

Από εκείνη τη μέρα, όταν φεύγω από μια παραλία, δεν μαζεύω μόνο τα δικά μου σκουπίδια, αλλά και των προηγούμενων.

Να’ σαι καλά, Ραφαήλ Μωυσή.



To κείμενο αυτό παρουσιάστηκε ως σχόλιο στο post με τίτλο Le Royaume des Poubelles στο blog του Νίκου Δήμου, στις 12/4/2006, νομίζω όμως ότι η θέση του είναι εδώ.

27 Comments:

  • At Ιουλίου 22, 2006 11:51 μ.μ., Blogger resident said…

    Χθες το πρωί πήγαινα με το αυτοκίνητο μου σε κάποια δουλειά και μπροστά μου προπορευόταν ένα αυτοκίνητο του δημαρχείου!Σε όλη την διαδρομή έβλεπα από τα ανοιχτά παράθυρα του να πέφτουν πακέτα από τσιγάρα, σακούλες από τυρόπιτες?μέχρι και κουτιά αναψυκτικών!
    Όσο υπάρχουν άνθρωποι και ανθρωπάκια…

     
  • At Ιουλίου 23, 2006 12:17 π.μ., Blogger Ergotelina said…

    Βασιλιάς των σκουπιδιών εγινες....

     
  • At Ιουλίου 23, 2006 12:22 π.μ., Blogger andy dufresne said…

    Θυμήθηκα την ιστοριούλα σήμερα που πήγα στην παραλία.

    Μαζέψαμε πάλι πολύ σκουπίδι (των προηγούμενων).
    Τι πίκρα...

    Πάντως, αυτό το κείμενο δεν μιλάει για σκουπίδια, αλλά για διαμάντια...

     
  • At Ιουλίου 23, 2006 2:02 π.μ., Blogger g help me said…

    Τον πόλεμο δε θα τον σταματήσουμε, και οι πεινασμένοι από μας δε θα χορτάσουν, δυστυχώς, αλλά μπορούμε το κόσμο γύρω μας να τον κάνουμε ομορφότερο, καλύτερο. Και αυτό είναι ένα από τα πράγματα που μπορούμε να κάνουμε, για να ομορφύνουμε το κόσμο μας.

     
  • At Ιουλίου 23, 2006 10:42 π.μ., Blogger resident said…

    Διαμάντια σαν και αυτό που περιγράφεις?Δεν έχω κάτι στο μυαλό μου τώρα.Αντιθέτως πολλά σκουπίδια. Γεμάτος ο τόπος μας.Eπιβιώνουν καλύτερα από οποιοδήποτε διαμάντι.Eπιβραβεύονται συχνά.Aστα Andy,
    με έχουν πνίξει.

     
  • At Ιουλίου 23, 2006 12:30 μ.μ., Blogger Stavros Katsaris said…

    g hlep me: προσυπογράφω!

    andy:το ποστ σου με έκανε σίγουρα καλύτερο άνθρωπο. Να είσαι καλά!

     
  • At Ιουλίου 23, 2006 12:38 μ.μ., Blogger Filomila said…

    andy said: Πάντως, αυτό το κείμενο δεν μιλάει για σκουπίδια, αλλά για διαμάντια...

    Πράγματι.

    Μας έλειψες andy (πάντα όταν αναφέρομαι στον εαυτό μου μιλάω στον πληθυντικό :p).

    Εύχομαι να βρεις καθαρές παραλίες να απολαμβάνεις και να χαλαρώνεις!

     
  • At Ιουλίου 23, 2006 2:51 μ.μ., Blogger andy dufresne said…

    Αγαπητοί filomila, the resident , g help me

    να περνάτε καλά όπου και να βρίσκεστε.

    Φεύγω για θάλασσα πλατιά.

     
  • At Ιουλίου 24, 2006 2:17 π.μ., Blogger aphrodite said…

    Οσα σκουπίδια και να μαζέψουμε, όσο καλύτερες και ν'αφήσουμε τις παραλίες, τα αποτσίγαρα που είναι θαμμένα απ'άκρη σ'άκρη στις παραλίες που έχει πατήσει άνθρωπος, δύσκολο να τα εξαφανίσουμε...

    Εχω γίνει μισάνθρωπος πλέον, πάμε στη θάλασσα κι έχω βαρεθεί να κάνω τόσην ώρα προετοιμασία για να απλώσουμε μια πετσέτα, και το μωρό να βάζει τις γόπες που μαζεύω στο στόμα!

    Ιιιιιικ!

    Θα τα δειειειες κι εσύ....
    :)))

     
  • At Ιουλίου 24, 2006 3:14 μ.μ., Blogger silk123 said…

    τι ομορφη ιστορια!
    ο εγγονος του ανθρωπου που λες (γιατι το βρισκω δυσκολο να ειναι συνωνυμια) θα πρεπει να ειναι στο ιδιο σχολειο με την κορη μου.
    Δεν ξερω αν ειναι θεμα γονιδιων παντως ειναι εξαιρετικα ευγενικο παιδι!

     
  • At Ιουλίου 24, 2006 11:28 μ.μ., Blogger emfortos said…

    Eίπαμε Andy μη μας ξεχνάς.


    Για το χάλι το ελληνικό,το απέραντον τα λέει καίρια ο ΝΔ,για επιβεβαίωση δείτε την υποκρισία και την ωμότητα των τοπικών "αρχόντων" και υποψηφίων,εν όψει αυτοδιοικητικών(τι μεγαλείο!!) εκλογών.


    Για το μεγαλείο του ανθρώπου, ψηλά απ'τα σκουπίδια, μας φορτώνει ο φιλόξενος ,...φιλοξενούμενος Αndy.


    Φιλοξενούμενος εδώ παίρνω το κουβαδάκι να προφτάσω τον οικοδεσπότη που δείχνει το δρόμο,να με πάει εκεί που περνάνε άνθρωποι,και αφήνουν τα'χνάρια τους.


    Τ'ανθρώπινα αχνάρια
    χωρίς βουή,με γλυκό αχό.

     
  • At Ιουλίου 25, 2006 12:47 π.μ., Blogger andy dufresne said…

    @aphrodite,
    αχ, πόσο δίκιο έχεις...

    Ελλάς: το Μεγάλο τασάκι.

    Τα αποτσίγαρα στην παραλία, θ' αργήσουμε πολύ να τα εξαφανίσουμε, αν τα εξαφανίσουμε ποτέ.

    Προηγούνται άλλα πιο κραυγαλέα, όπως αυτό που περιέγραψε ο resident.

    Που και που συναντώ κάποιον που τα "χώνει" σε κάποιον που πέταξε σκουπίδι απ' το παράθυρο αυτοκινήτου.

    Αλλά αν διαμαρτυρηθείς για αποτσίγαρο στην παραλία, θα σε κοιτάνε σαν εξωγήινο.

    @silk123,
    φαντάζομαι ότι δεν θα είναι σύμπτωση.
    Όπως αναφέρω και στο post, έχω χάσει τα ίχνη των δυο παλιών μου φίλων και για να πω την αλήθεια, θα χαιρόμουν πολύ να τα 'βρισκα.

    @emfortos,
    ένα τέτοιο σχόλιο την ημέρα, όλα τα άγχη κάνει πέρα.

    Σ' ευχαριστώ από ψυχής.

    Πόσο δίκιο έχεις για τα δημοτικά καραγκιοζιλίκια.

    Αν κάποιος δεν ενημερώνεται για τα πολιτικά δρώμενα, θα καταλάβει ότι έρχονται δημοτικές εκλογές από τις ασφαλτροστρώσεις!

    Ασφαλτόστρωση.
    Σπάνιο φαινόμενο που παρατηρείται στην Γραικία (που 'σαι harry;) αποκλειστικά και μόνο λίγους μήνες πριν τις εκλογές...

    Πίκρα.

     
  • At Ιουλίου 25, 2006 12:59 μ.μ., Blogger silk123 said…

    Andy θα εχεις νεα για το θεμα μολις αρχισουν τα σχολεια.

     
  • At Ιουλίου 26, 2006 12:53 π.μ., Blogger mariosp said…

    Μόνον οι χαμηλών τόνων άνθρωποι μπορούν να ξεκουφάνουν έναν κουφό. Αν θελήσει να βρει την ακοή του, βέβαια. Άντυ, με κερδίζεις λίγο - λίγο σε κάθε σου ποστ.

     
  • At Ιουλίου 26, 2006 12:53 π.μ., Blogger mariosp said…

    Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

     
  • At Ιουλίου 26, 2006 3:16 π.μ., Blogger aphrodite said…

    Για τα πιο κραυγαλέα, θέλει επέμβαση ειδικών δυνάμεων, με απλή αξιοπρέπεια δε φεύγουν τα γ....!

    Στο ίδιο ποστ του ΝΔ είχα γράψει και κάτι που θα το λέω και στα παιδιά μου:

    "... Πριν από αρκετά χρόνια, κύριος με BMW μπροστά μου στο φανάρι, ανοίγει το τζάμι και πετάει μισή τυρόπιττα & κουτάκι Coke (Μπιούτιφουλλλλ!). Μες το μποτιλιάρισμα, ανοίγω πόρτα, τα μαζεύω, του χτυπάω το τζάμι και με χαμόγελο... Καλομοίρας του τα δίνω λέγοντας "αχ σας έπεσαν αυτά...".

    Στο επόμενο φανάρι, ανοίγει ΤΟ ΑΛΛΟ ΤΖΑΜΙ (να μην τον δω?!?!) και τα εκσφενδονίζει (το κουτάκι πήρε ξώφαλτσα μηχανάκι που έφυγε σιχτιρίζοντας). Τα ξανα-μαζεύω, ξανά τζάμι-χαμόγελο "συγνώμη, πάλι σας έπεσαν τα άτιμα!".

    Σε επόμενη δόση στην παραλιακή τα πέταξε και δεν μπόρεσα να τα μαζέψω... Για καλή μου τύχη όμως, αφού τον ακολούθησα λίγο, είδα ότι παρκάρισε σε σούπερ-μάρκετ, και μάλιστα έξω.

    Οπότε πήρα τη σακκούλα που έχω στα πόδια του συνοδηγού για σκουπίδια, κι ό,τι μα ό,τι είχε μέσα του τα φόρεσα στους υαλοκαθαριστήρες. Κι έφυγα.

    Δεν ξέρω τι έγινε (δεν με είδε κανείς έτσι ή αλλιώς) και δε νομίζω ότι πήρε χαμπάρι το ζώον...

    Από τότε πάντως όσες φορές επενέβην "αχ σας έπεσαν αυτά", συνήθως ντρέπονται..."

    Πάντως γίνομαι θηρίο! Και έχουν μάθει με υπνοπαιδεία τα μωρά: μαγιώ, αντηλιακό, καπέλο, πετσέτα, σωσίβιο, σακούλα για τα "θκουπίγια"...

     
  • At Ιουλίου 26, 2006 12:11 μ.μ., Blogger Walter said…

    Καλά όμως, μεγάλη σύμπτωση! Χωρίς να έχω διαβάσει το post σου έγραψα σήμερα το post Να μαζέψω σκουπίδια;

    Τελικά τι τον έκανε αυτόν τον άνθρωπο να μαζεύει σκουπίδια;

     
  • At Ιουλίου 26, 2006 4:16 μ.μ., Blogger resident said…

    @aphrodite
    Εδώ που ζω δεν έχουμε πολλά φανάρια αλλά πολλά "μουλάρια"(ζητώ συγνώμη από τα πραγματικά μουλάρια).
    Σκέψου ήταν δημοτικοί υπάλληλοι.Οι συνάδελφοι τους θα τα μάζευαν.

    Έξυπνο αυτό που έκανες.

     
  • At Ιουλίου 27, 2006 4:07 μ.μ., Blogger Giramondo said…

    Απλά χαμογελάω...
    μαθήματα ζωής...

    φιλιά

     
  • At Ιουλίου 28, 2006 5:40 μ.μ., Blogger Mantalena Parianos said…

    Α ρε Άντυ... κι εγώ, όποτε φεύγω από την παραλία και μαζί με τα σκουπιδάκια μου μαζεύω και κάμποσα ακόμη από τριγύρω (να αφήσω δε πλαστική σακούλα, όσο μακριά κι αν είναι από μένα, ΔΕΝ ΤΟ ΣΥΖΗΤΑΩ), με κοιτάζουν σαν να μαι τρελή.
    Μπορεί και να μαι.
    Με την καθαριότητα...

     
  • At Ιουλίου 31, 2006 10:00 μ.μ., Blogger Eleni63 said…

    Αυτό το περιστατικό το έχω ξανακούσει.΄Θυμάστε τον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ με τη σκούπα? Φυσικά για άλλους λόγους και σε άλλους καιρούς.

     
  • At Ιουλίου 31, 2006 11:19 μ.μ., Blogger andy dufresne said…

    @eleni63,

    η διαφορά του πρωταγωνιστή της ιστορίας μου και του Γ. Παπανδρέου είναι ότι ο δεύτερος δεν έδιωξε τις τηλεοπτικές κάμερες (αν δεν τις φώναξε...), ενώ ο πρώτος το έκανε κρυφά...

     
  • At Αυγούστου 22, 2006 4:11 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    This is very interesting site...
    » »

     
  • At Σεπτεμβρίου 11, 2006 7:39 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    Η καθημερινή μπάλλα των καλλίμαχων αγοριών στήν αμμουδιά, που συστηματικά απομάκρυνε τους άλλους παραθεριστές, βόηθησε πάντως καί αυτή στήν καθαριότητα.

    Μέχρι καί στήν Καλιφόρνια διαβάσαμε τήν καλοκαιρινή ανάμνηση. Νά'σε καλά.

     
  • At Σεπτεμβρίου 12, 2006 1:12 π.μ., Blogger andy dufresne said…

    Αγαπητέ anonymous, είπες:

    Η καθημερινή μπάλλα των καλλίμαχων αγοριών στην αμμουδιά,...

    Δεν μου φαίνεσαι και πολύ anonymous... Ξέρεις πολλά!!!

    Πολλούς, πολλούς χαιρετισμούς.

     
  • At Σεπτεμβρίου 19, 2006 6:33 μ.μ., Blogger silk123 said…

    σου ειχα υποσχεθει, μολις αρχισουν τα σχολεια....

     
  • At Σεπτεμβρίου 19, 2006 10:44 μ.μ., Blogger andy dufresne said…

    Αγαπητή silk123,

    συγκινητικόν μήνυμα ελήφθη. Over.

    Σ' ευχαριστώ πολύ, πολύ.

     

Δημοσίευση σχολίου

<< Home