andy dufresne

λιτό και τεμπέλικο ιστολόγιο ασήμαντων πραγμάτων

Σάββατο, Απριλίου 15, 2006

Το ασήμαντο δράμα της Virgola

Χώραγε σε μια χούφτα.
Την πέταξαν στο ίδιο γιαπί που λίγες μέρες πριν κάποιοι άλλοι εγκατέλειψαν δυο σκυλιά.
Το μικροσκοπικό τρίχρωμο γατί βρήκε καταφύγιο κάτω από κάτι παλέτες.

Κάθε φορά που επισκεπτόμουν την οικοδομή πήγαινα φαγητό στα σκυλιά και στο γατί.
Με το που κούναγα τη σακούλα με το φαγητό, έβγαινε από το καταφύγιο, έδειχνε τα δόντια της στα σκυλιά, άρπαζε το μερίδιό της και ξαναχωνόταν στην κρυψώνα της.
Ήταν τόσο κατατρομαγμένη που δεν άφηνε κανέναν να την πλησιάσει, ούτε συζήτηση για χάδι.

Πέρασαν δυο μήνες, μεγάλωνε, ίσα-ίσα που χώραγε κάτω απ’ τις παλέτες.
Δεν αντέξαμε, την πήραμε στο σπίτι.
Πήρε μήνες να μας αφήσει να την χαϊδέψουμε.
Ακόμα και τώρα, πέντε χρόνια μετά, δεν αφήνει καλεσμένο να τη χαϊδέψει, δύο γατοφιλομανιακοί είναι η εξαίρεση – πώς τους κατάλαβε η άτιμη;!

Κοιμόταν σε όλα τα απίθανα κρεβάτια που εφευρίσκουν οι γάτες, πάντοτε κουλουριασμένη σαν κόμμα, το σημείο στίξης εννοώ.
Και το όνομα αυτής Virgola (κόμμα στα Ιταλικά).

Όλα καλά.


Λίγους μήνες πριν, η σύντροφός μου κι εγώ δώσαμε παραγγελία στον πελαργό, το καλοκαίρι περιμένουμε παιδί.

«Η γάτα πρέπει να απομακρυνθεί» είπε ορθά, κοφτά ο γυναικολόγος και το μικρό δράμα ξεκίνησε.


Δίπλα στη μεγάλη χαρά, ένα μικρό δράμα.


Εξετάσαμε όλες τις λύσεις.
Φίλοι, συγγενείς, τίποτα.
Η μόνη λύση να την πάρω στο γραφείο της δουλειάς, ώσπου να βρούμε μεγαλύτερο σπίτι, ψάχνουμε εδώ και καιρό…


Η τρομαγμένη Virgola κλείστηκε σ’ ένα γραφείο δέκα τετραγωνικών μέτρων και κλείστηκε ακόμα πιο πολύ στον εαυτό της.
Άρχισε να χάνει το τρίχωμά της, γέμισε το σώμα της πληγές, ο κτηνίατρος δεν βρίσκει τίποτα, εξετάσεις για μύκητες, παράσιτα, καρκίνο, AIDS, τίποτα - «μάλλον είναι ψυχολογικό» λέει και ξαναλέει.


Πώς είναι να σε διώχνουν απ’ το σπίτι σου;

Πώς είναι να σε φυλακίζουν σε τέσσερις τοίχους με λίγο ήλιο μόνο το πρωί;

Πώς είναι να μην μπορείς να τρέξεις;


Πώς να της εξηγήσεις;

Πώς να της πεις να κάνει υπομονή;

Πού διδάσκουνε τη γλώσσα των γάτων;


Συμβαίνουν χιλιάδες σε μια μέρα.
Σε όλες τις γωνιές του πλανήτη, σε πλούσιους και φτωχούς, σοφούς κι ανόητους, άθεους και θρήσκους, ανθρώπους και γάτους.


Δεν έχουν προτιμήσεις τα μικρά, ασήμαντα δράματα.
Αφορούν συνήθως έναν, άντε δυο.


Για τους υπόλοιπους ανύπαρκτα ή αδιάφορα…

23 Comments:

  • At Απριλίου 16, 2006 11:50 π.μ., Blogger georgia m. said…

    Και τι σκέπτεστε να κάνετε με τη γατούλα,αγαπητέ Andy;

     
  • At Απριλίου 16, 2006 12:49 μ.μ., Blogger andy dufresne said…

    Υπομονή μεχρι να βρεθεί σπίτι που θα μας χωράει όλους.

    Μέχρι τότε, την πηγαινοφέρνω απ' το γραφείο στον κήπο του σπιτιού, να πάρει λίγο ήλιο και αέρα, αν και δεν είμαι σίγουρος ότι τη βοηθά αυτό...

    Ελπίζω να αντέξει - η υγεία της είναι κλονισμένη και η ψυχολογία της έχει πιάσει πάτο.

     
  • At Απριλίου 16, 2006 1:06 μ.μ., Blogger georgia m. said…

    Μακάρι να μπορούσα να σας βοηθήσω κάπως - αλλά ζω σε μικρό σπίτι,με δύο γάτες!Δύσκολο!
    Πάντως φαίνεται φοβισμένη και αδύναμη,η καημενούλα!

     
  • At Απριλίου 16, 2006 1:42 μ.μ., Blogger Debby said…

    Λατρέυω τα γατιά και εκνευρίζομαι με όλους αυτούς που μου λένε ότι φταίει η τρίχα τους για τις αποβολές εγκυμοσύνης γυναικών.
    Το έχω ψάξει αρκετά το θέμα, και με τον γυναικολόγο μου, και με φίλες μου οι οποίες είναι έγκυες και έχουν γατιά και γενικά οπουδήποτε μπορούσα να πληροφορηθώ κάτι σχετικά.
    Τα πράγματα δεν είναι τελικά έτσι όπως μας τα παρουσιάζουν και έχουν αναθεματίσει στην κυριολεξία τις γάτες ως την πιο επικίνδυνη αιτία για αποβολή.

     
  • At Απριλίου 16, 2006 5:34 μ.μ., Blogger andy dufresne said…

    Αγαπητή georgia m,

    σ' ευχαριστώ για την ευγενική προσφορά σου, αλλά δεν θα μπορούσα να το κάνω.


    Αγαπητή debby,

    πόσο θα 'θελα να 'χεις δίκιο!
    Ο γυναικολόγος είπε ότι είναι μικρή η πιθανότητα, αλλά υπάρχει.

    Δες τί λέει, μεταξύ άλλων, ένα γατόφιλο site (http://www.gatoselida.gr/arth06.html):

    Είναι γνωστό ότι οι έγκυοι πρέπει να μην πλησιάζουν τις γάτες, αφού το παράσιτο μπορεί να προκαλέσει ζημιά στο έμβρυο. Ιδιαίτερα ευάλωτοι είναι επίσης άνθρωποι με κατεστραμμένο ανοσοποιητικό σύστημα, όπως τα θύματα του AIDS. Ως τώρα, όμως, υπήρχε η πεποίθηση ότι οι υγιείς άνθρωποι δεν κινδυνεύουν από το τοξόπλασμα, αφού το ανοσοποιητικό τους σύστημα μπορεί να καταπολεμήσει τη μόλυνση. Μετά την τελευταία έρευνα, αυτή η πεποίθηση γίνεται συντρίμμια.


    Άρα, μόνο και με την πιθανότητα, η λύση είναι, δυστυχώς, μονόδρομος.

     
  • At Απριλίου 18, 2006 10:55 π.μ., Blogger aphrodite said…

    ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ (για το μωρό - θα έχουμε και δια-μπλογκικά γεννητούρια!!!)

    Εχει δίκιο ο γυναικολόγος σας & η γυναίκα σου. Μέρος της απίστευτης αποβολής μου στους 3.5 μήνες ήταν και το τοξόπλασμα, όπου βρέθηκαν ενεργά αντισώματα ενώ δεν είχα έρθει σε επαφή με γατί, παρά μόνον έκανα κηπουρική κι έμπαιναν πότε-πότε και κεραμιδόγατες, να φανταστείς ότι περνούσα από αποπλύμανση κανονικά μετά... Και δεν έτρωγα μαρούλια κτλ (να πεις ότι πήγε το γατί και τα έκανε εκεί) ούτε αλλο ζαρζαβατικό γιατί έκανα εμετό όλη μέρα και ζούσα με ψωμί σκέτο, και φυσικά ούτε λόγος για κρεάς (είμαι vegetarian)...

    Εχεις όλα τα δίκια κι εσύ, θα έχει σχιζοφρενιάσει το γατί το έρμο, αλλά.... Σκέψου και την τρίχα μετά, σ'ένα τόσο παρθένο οργανισμούλη, που θα πρέπει να αναπνέει ό,τι πιο καθαρό - δεν έιμαστε πια στο χωριό άντυ, με νορμάλ αέρα, να τρώμε καθαρά, να ζούμε υγειινά, ώστε να φιλιόμαστε και με τα ζώα και να μην παθαίνουμε τίποτα!...

    Φιλιά στην κοιλίτσα!

     
  • At Απριλίου 18, 2006 4:16 μ.μ., Blogger paragrafos said…

    Δεν είχα μωρό ακόμα και ασχολιόμουνα πολύ με το γατάκι μας το Σωκράτη. Μια φίλη μου είπε πως όταν γεννήσεις το μωράκι θα καταλάβεις ότι ο Σωκράτης είναι απλώς μια γάτα.

    Δεν χρειάστηκε να τον διώξουμε γιατί το σπιτι μας είναι ισόγειο με αυλίτσα και τον βολέψαμε.

    Γεννήθηκε το μωρακι αλλά ο Σωκράτης περέμενε Σωκράτης. Κι όταν αρρώστησε με καρκίνο τριών ετών και έφυγε, τον κλάψαμε σαν άνθρωπο κι ας ήταν γάτος.

    Τελικώς, πράγματι για μερικούς ανθρώπους, οι γάτες και οι σκύλοι είναι απλώς γάτοι και σκύλοι.

    Για τον κύριο Αντη και μερικούς άλλους είναι κάτι περισσότερο, είναι φίλοι, ή μάλλον οφειλή και χρέος ανταπόδοσης προς ένα ον που μας δίνει τη συντροφιά και τη αφοσίωσή του, είναι δηλαδή κάτι σαν ανθρωπιά!

    Με αγάπη

    Παράγραφος

     
  • At Απριλίου 27, 2006 4:40 μ.μ., Blogger blade runner said…

    ω, το πιστεύεις πως αυτό είναι ο μεγαλύτερος φόβος μου σε περίπτωση που μείνω έγκυος;

    Zω με γάτα μέσα στο χώρο μου, από το 1996 και μετά, χωρίς διάλειμμα...

    Πραγματικά λυπάμαι για το γατουλίνι, προσπάθησε να το στηρίξεις όσο μπορείς ψυχολογικά, για να αντέξει.

    Η αγάπη μου για τις γάτες δεν είναι απλά αγάπη προς τα ζώα, η σχέση μου με αυτές είναι σχέση ζωής και σχέση συντροφικότητας, οπότε σε καταλαβαίνω απόλυτα...

     
  • At Απριλίου 27, 2006 4:52 μ.μ., Blogger andy dufresne said…

    Έψαξα το θέμα αρκετά, όντως υπάρχει κίνδυνος για το έμβρυο, ειδικά τους πρώτους 3-4 μήνες.

    Δυστυχώς, τα νέα της Virgola δεν είναι καλά.
    Πάνω που φαινόταν ότι συνέρχεται, χειροτέρεψε.
    Έχει πληγές στο λαιμό, στα πόδια, στο στόμα και στο ένα πατουσάκι.

    Ο κτηνίατρος ισχυρίζεται ότι είναι όλα ψυχολογικά...

     
  • At Απριλίου 27, 2006 6:03 μ.μ., Blogger blade runner said…

    bad news, μήπως να τη δει κανένας άλλος γιατρός να έχεις μια δεύτερη άποψη;

     
  • At Απριλίου 27, 2006 11:44 μ.μ., Blogger ΙΣ said…

    Η φράση «είσαι έγκυος; πέτα τη γάτα από το σπίτι» είναι η πιο συχνή μεταξύ των γυναικολόγων. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ανοησία. Στερείται επιστημονικής βάσης (είναι σαν το «πονάει κεφάλι, κόψει κεφάλι») και προκαλεί ψυχολογικό στρες στην οικογένεια (συμπεριλαμβανομένης της γάτας) χωρίς κανένα λόγο. Μπορείτε να δείτε εδώ για περισσότερες πληροφορίες.

     
  • At Απριλίου 27, 2006 11:58 μ.μ., Blogger Debby said…

    Πολύ καιρό μετά ξαναεπισκέπτομαι το blog σου και θυμήθικα το comment που είχα κάνει παλίοτερα για το θέμα με την γάτα.

    Μπήκα και στο Site που παρέθεσες σχετικά με το τοξόπλασμα και το διάβασα.
    Δεν ξέρω αν σε βοηθήσει κάπως )ίσως βέβαια τώρα να είναι αργά)αλλά δεν διαφωνώ με το ότι οι γάτες μπορεί να έχουν αυτό το μικρόβιο που μπορεί να αποτελέσει κίνδυνο για το εμβριο. ΟΜΩΣ, αυτό το μικρόβιο βρίσκετε στα κόπρανα της γάτας και αυτός που έχει γάτα απλά δεν πρέπει να ασχολείται με την καθαριότητα της (καθάρισμα άμμου κτλ). Η υπερβόλή στην οποία αναφέρθηκα στο προηγουμενο μου σχόλιο είναι ότι το ίδιο αυτό μικρόβιο μια έγκυος μπορεί να το κολλήσει κάλλιστα και όταν ασχολείτε με τον κηπο ( ξεχορτάριασμα κτλ) όπως επίσης και όταν πιάνει με γυμνά χέρια ωμό κρέας. Εχει διαδοθεί τόσο πολύ δε ότι η γάτες ευθύνονται για κάθε κρούσμα τοξοπλάσματος ψευδώς γιατί οι έγκυες που μολύνθηκαν από τοξόπλασμα μέσω γάτας είναι μόνο το 1% από το σύνολο τους και λόγω ακριβώς αυτής της σπανιότητας διαδόθηκε.
    Οα ήθελα και εγώ κάποια στιγμή να μείνω έγκυος και λόγω της αγάπης μου για τα γατάκια μου το έψαξα πάρα πολύ... Κρίμα μόνο που αν κράτησα τις πηγές μου δεν θυμάμαι που τις έχω για να στις στείλω.
    Οπως και να έχει, να σου πω απλά ότι εξαρτάται και από τον γιατρό.
    Μια φίλη μου είναι τωρα έγκυος στο 8ο μήνα και ζει κανονικά με την γάτα της όπως και πριν. Δεν ετέθη καν θέμα. Και η συγκεκριμένη κοπέλα είχε 2 προηγούμενες αποβολές οι οποίες κάθε άλλο παρά στην γάτα οφείλονταν.
    Υπάρχει δε περίπτωση που ξέρω, κοπέλα που ήταν έγκυος, ουτε να δει γάτιά ήθελε, ούτε σε μέρη που υπήρχαν πήγαινε ουτε τίποτα. Παρόλα αυτά κόλλησε. Και όλοι φυσικά τι θα έλεγαν?
    Κανένας δεν εξέτασε μήπως το βρήκε από πουθενά αλλού.
    Αν βρω χρόνο θα ψάξω πάλι, και αν δε σε πειράζει θα στείλω τα Link από εδώ.
    Να 'σαι καλά.

     
  • At Απριλίου 28, 2006 12:08 π.μ., Blogger Debby said…

    Αυτό το google κάνει θαυματα μερικές φορές... Ρίξε μια ματιά στα παρακάτω...

    http://www.whiskas.gr/whiskas/el-gr/Articles/Relationship/%ce%93%ce%ac%cf%84%ce%b5%cf%82+%ce%ba%ce%b1%ce%b9+%ce%bc%cf%89%cf%81%ce%ac.htm?Section=&GUID={B1B75CDD-9091-4FE5-BD2A-A309403BC96F}&HideHeader=true


    http://www.oneira.gr/9months_main.php?p=66&more=1&page=7


    http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathcommon_2_08/11/2003_1281473

     
  • At Απριλίου 28, 2006 12:17 π.μ., Blogger andy dufresne said…

    Αγαπητοί ισ και debby,

    καταρχήν σαν ευχαριστώ για τα σχόλιά σας.

    Το θέμα βασανίζει τη Virgola και όλους μας στην οικογένεια όσο δε φαντάζεστε.

    Είναι γεγονός ότι είναι ελάχιστα τα περιστατικά τοξοπλάσματος - ακόμα όμως και στο link του ισ που πρόλαβα να διαβάσω αναφέρεται ότι ο κίνδυνος υπάρχει.

    Στην ευρύτερη οικογένειά μας έχουμε παράδειγμα (πρώτη μου ξαδέλφη) η οποία απέβαλλε δύο φορές από τοξόπλασμα.

    Όσο και να αγαπάμε τη Virgola δεν μπορούμε να ρισκάρουμε.
    Υπάρχουν γυναίκες που ρισκάρουν και δεν έχουν πρόβλημα τελικά.
    Εμείς, με μεγάλη δυσκολία, αποφασίσαμε να μην το ρισκάρουμε και τώρα υποφέρουμε χωρίς να μετανιώνουμε.

    Είναι για μας ένα μικρό δράμα.

    Ευχαριστώ θερμά και πάλι για τα σχόλια και τη βοήθεια.

     
  • At Απριλίου 28, 2006 12:45 π.μ., Blogger ΙΣ said…

    Η γάτα σας τρώει ζωντανά ποντίκια ή ωμό κρέας; Βγαίνει έξω από το σπίτι; Αν όχι, η πιθανότητα να τραυματιστείτε από έναν σεισμό, σας διαβεβαιώνω είναι μεγαλύτερη από αυτήν να μολυνθείτε με τοξόπλασμα από τη γάτα σας.

    Διαβάστε προσεκτικότερα το link που παρέθεσα παραπάνω.

     
  • At Απριλίου 28, 2006 1:03 π.μ., Blogger andy dufresne said…

    Αγαπητέ ισ,

    η Virgola τριγυρίζει όλη μέρα έξω, δεν μπορώ να είμαι σίγουρος αν τρώει ωμό κρέας ή όχι.
    Διάβασα προσεκτικά το link που μου στείλατε όπως και τα υπόλοιπα της debby.

    Σε όλα επιβεβαιώνεται ότι ο κίνδυνος υπάρχει, αν και πολύ μικρός.

    Και βέβαια να πω ότι δεν την παρατήσαμε, τη μεταφέραμε στο γραφείο μου, την πηγαινοφέρνω καθημερινά στον κήπο να παίρνει τον αέρα της και θα την ξαναπάρουμε πίσω με την πρώτη ευκαιρία.

     
  • At Απριλίου 28, 2006 10:08 π.μ., Blogger Debby said…

    Καλημέρα!
    Από το PC της δουλειάς αυτή τη φορά ξαναδιάβασα όλο το post και αυτή την φορά σε αντίθεση με την πρώτη, συγκινήθηκα κάπως...

    Είναι σπάνιες οι φορές που βρίσκεις τόσο ευαίσθητους ανθρώπους που η ζωή ενός ζώου να τους προβληματίσει.

    Μπήκα να διαβάσω τα υπόλοιπα comments που δεν πρόλαβα εχθές βράδυ και αισθάνθηκα ανακούφιση όταν είδα ότι τελικά η λύση που επέλεξες ναι μεν δεν είναι η καλύτερη αλλά δεν είναι και η χειρότερη και αυτό αρκεί.

    Επειδή η επαφή μου με τα γατιά είναι πολύχρονη και μεγάλη, το πιο πιθανόν για την κατάσταση της υγείας της Virgola είναι οι μετακινήσεις. Στις γάτες αρέσει να έχουν μια έδρα. Αισθάνονται ανασφάλεια όταν μετακινούνται και χρειάζονται χρόνο να προσαρμοστούν στο καινούργιο περιβάλλον. Πόσο μάλλον όταν αυτό γίνετε συνέχεια. Δεν μπορεί να ηρεμήσει κατά πάσα πιθανότητα.

    Νομίζω όμως ότι θα περάσει ο χρόνος, καλοκαιριάζει επίσης, ο ήλιος είναι ευεργετικός και αν υπάρχει αγάπη όλα τα αλλα θα ξεπεραστούν.

    Οσον αφορά την σύντροφο αν έχει κάνει τις εξετάσεις για τα αντισώματα για τοξοπλασμα και υπάρχει κίνδυνος, τότε θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτική και στις άλλες δραστηριότητες (κηπουρική, ωμό κρέας κτλ). Το έγραψε άλλωστε και η aphrodite στα σχόλια παραπάνω.

    Καλή μέρα ξανά.

     
  • At Απριλίου 28, 2006 11:48 π.μ., Blogger andy dufresne said…

    Αγαπητή debby,

    τα γνωρίζω τα περί μετακινήσεων (κι εγώ 20 χρόνια ένσημα έχω κολλήσει με τις γάτες...).

    Το πρόβλημα υγείας της Virgola άρχισε ένα μήνα πριν τη μετακόμιση (λες και ένιωθε...), επιδεινώθηκε πολύ με την αλλαγή σπιτιού και μετά από ένα μήνα - για δοκιμή και με προτροπή του κτηνιάτρου - άρχισα να την πηγαινοφέρνω στον κήπο (σπίτι-γραφείο είναι 8 λεπτά).

    Παρουσίασε κάποια βελτίωση, την άφησα όμως κλεισμένη στο γραφείο για τις ημέρες του Πάσχα και μαράζωσε πάλι...

     
  • At Μαΐου 11, 2006 2:21 π.μ., Anonymous NikosN said…

    Vrite tis merika paixnidia oste na exi na pezi kai na dagkoni i gata eki pou vriskete (tipota mpalakia kai tetia)
    (sorry gia ta greeklish)

     
  • At Ιουνίου 25, 2006 8:15 μ.μ., Blogger mariosp said…

    Ποια είναι τα νέα της Virgola; (Συγγνώμην εάν το έχεις πει αλλού και δεν το έχω δει...)

     
  • At Ιουνίου 26, 2006 12:06 π.μ., Blogger andy dufresne said…

    Αγαπητέ kapsokalyvas,

    εδώ και τρεις εβδομάδες επέστρεψε στο σπίτι και κάθε μέρα είναι καλύτερα.

    Δεν είναι ακόμα εντελώς καλά, αλλά πιστεύω ότι θα γίνει σύντομα.

     
  • At Ιουλίου 16, 2006 9:47 μ.μ., Anonymous Ανώνυμος said…

    Πώς είναι δυνατό να αποβάλει 2 φορές λόγω τοξοπλάσματος μία γυνάικα; Αν το κόλλησε την πρώτη φορά, τη δεύτερη ήδη το είχε, (όπως και σχεδόν όλες οι γαλλίδες). Το τοξόπλασμα είναι εξπικίνδυνο για το έμβρυο αν μεταδοθεί στην έγκυο ακριβώς και μόνο κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, ειδικά στο πρώτο τρίμηνο. Μήπως λέμε εύκολα και αβασάνιστα ό,τι ακούμε;

     
  • At Ιουλίου 17, 2006 2:03 π.μ., Blogger andy dufresne said…

    Aγαπητέ ανώνυμε,

    μπορεί να έχετε δίκιο, δεν είμαι ειδικός.

    Μετέφερα αυτό που μου ειπώθηκε από την ίδια μου την ξαδέλφη.
    Πιθανόν να κάνει και λάθος, οπότε σας μεταφέρω κάποιο αναληθές γεγονός.

    Το blog μου δεν είναι forum, ούτε επιστημονικό site,
    δεν είναι τίποτα παραπάνω από ένα κέφι.

    Η πιο έγκυρη άποψη που αναφέρθηκε εδώ
    θεωρώ ότι είναι αυτή του ειδικού (ις)
    που έκανε την τιμή να σχολιάσει.

     

Δημοσίευση σχολίου

<< Home